یکی از جاذبه های تاریخی قصرشیرین کاخ ساسانی خسرو در استان کرمانشاه می باشد.کاخ ساسانی خسرو در حاشیه شمالی شهر کنونی قصرشیرین و در نزدیکی آتشکده چهار قابی ، ویرانه‌های قصر خسرو پرویز دیده می شود که امروزه به صورت تلی از خاک در آمده است .

این بنا بر روی مصطبه ای به ارتفاع ۸ متر ایجاد شده است . این بنا در جهت شرقی ـ غربی به ابعاد ۹۸*۲۸۵ متر ساخته شده که راه ورود به داخل بنا از طریق پلکان دو طرفه ای بوده است . در قسمت شرقی بنا ، تالار ستون مستطیل شکلی وجود دارد که سقف آن به وسیله طاق های آجری پوشش داده شده است . در پشت تالار ، اتاق گنبد دار بزرگی ساخته شده که راه ورود به آن از طریق درگاهی است که در قسمت غربی تالار ایجاد شده است . در دو طرف شمال و جنوب اتاق گنبد دار ، اتاق های مستطیل شکلی وجود دارد که از طریق اتاق گنبد دار قابل دسترسی بوده اند . همچنین در پشت اتاق گنبد دار ، حیاطی مربع شکل با رواق ستون دار قرار دارد که ابعاد آن ۲۷*۲۷ متر می باشد . دور اطراف این حیاط ستون دار را اتاق های متعددی فرا گرفته است . در قسمت غربی حیاط نیز ایوانی ساخته شده است که از طریق درگاهی به حیاط دیگر کاخ منتهی می شود . در اطراف این حیاط‌ها نیز مجموعه اتاق ها و اصطبل ها قرار گرفته است .

کاخ ساسانی خسرو

در قسمت شمالی تراس ، چندین خانه به صورت یک مجموعه وجود دارد. اسکار رویترباستان شناس انگلیسی اظهار می کند خانه هایی که در قسمت مرکزی عمارت قرار دارند احتمالاً حرم پادشاه را شکل می دهند و خانه های واقع در بیرون ساختمان مکانی برای پذیرایی میهمانان بوده است . در مورد این کاخ ، مورخان و جغرافی نویسان ایرانی و عرب هر کدام مطالبی نوشته‌اند ، اکثرا اظهار می کنند که این کاخ توسط خسرو پرویز در میان باغ وسیعی ساخته شده که حیوانات وحشی با کمال آزادی در این مکان می زیسته اند و آب فراوانی از رودخانه الوند در جدولی مرتفع به این باغ وارد می گشته است.باستان شناسان با قوت این کاخ را جزو عجایب جهان به شمار آورده اند این کاخ در سال ۶۲۸ میلادی توسط هراکلیوس ویران شده است .

جاهای دیدنی روستای ساتیاری و اقامتگام بوم گردی آن

کاخ ساسانی خسرو

امروز از این کاخ تنها ویرانه‌ای از آن به جا مانده‌است. کاخ خسرو یک بنای زیبا در نخلستان‌های قصر شیرین است که خسرو پرویز آن را برای همسرش شیرین ساخته بود. نکته جالب آن که این کاخ در باغ وسیعی ساخته شده که حیوانات وحشی به راحتی در آن زندگی می‌کردند و آب فراوانی از رودخانه الوند بدان وارد می‌گشته.

این اثر در تاریخ ۲۴ شهریور ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

منبع : isna،wikipedia
نویسنده

یک نظر بنویسید