میانکاله یکی از طبیعی ترین جاهای دیدنی ساری و استان مازندران است که در نزدیکی شهر بهشهر واقع شده است. موقعیت پناهگاه حیات وحش میانکاله در بین کشورهای دریای خزر از نظر زیست ‌‌محیطی از اهمیت ویژه ‌ای برخوردار است زیرا در طول ساحل جنوب دریای خزر فقط همین مسافت ۶۰ کیلومتری از هرگونه توسعه شهری و آلودگی های قابل ملاحظه و تخریب مفرط مصون مانده است. میانکاله در سراسر سال میزبان جمعیت‌ کثیری از گونه‌ های مختلف پرندگان است که از تالاب برای بهره مندی از شرایط مناسب ، منابع تغذیه‌ و آب و هوایی معتدل، جهت زمستان‌ گذرانی و یا تابستان ‌گذرانی و جوجه‌ آوری استفاده و به آن مهاجرت می نمایند. امیدواریم تمامی بازدیدکنندگان به منطقه نکات زیست محیطی را رعایت کنند و از آسیب زدن به طبیعت بپرهیزند.

جاذبه طبیعی پناهگاه حیات وحش میانکاله

سیمای طبیعی: 

شبه جزیره میانکاله دارای تپه های شنی ساحلی و درختچه های انار وگیاهان علفی می باشد.  این تالاب آب شیرین خود را ازتعدادی رودخانه های کوچک و چشمه هایی که از شمال البرز سرچشمه می گیرند، دریافت می کند. پناهگاه حیات وحش میانکاله یکی از بهترین اندوخته گاه های پرندگان آبزی در ناحیه پالئارکتیک غربی می باشد. کل منطقه با وسعت 97200 هکتار درسال 1348 به عنوان منطقه حفاظت شده تحت مدیریت سازمان محیط زیست درآمد. درسال 1354 به دلیل جذب گونه های نادر و روبه انقراض و پرندگان آبزی مهاجر و همچنین محل تخم ریزی آبزیان دریای خزر به ویژه کپور ماهیان وجاذبه های طبیعی خاص به پناهگاه حیات وحش ارتقاء یافت.

کل پناهگاه حیات وحش میانکاله با وسعت68800 هکتار در سال 1355 توسط برنامه MAB سازمان یونسکو به عنوان ذخیره گاه زیست کره شناخته شد. همچنین این تالاب به عنوان منطقه ای  مهم برای پرندگان توسط سازمان بین المللی حیات پرندگان شناسایی شده است. همچنین میانکاله در سال 1354به عنوان تالاب با اهمیت بین المللی در کنوانسیون رامسر به ثبت رسیده است.

 اقلیم وآب و هوا

اقلیم منطقه در تابستان گرم ودر زمستان معتدل بوده و تغییرات دمای سالیانه آن محدود است بارندگی سالیانه متغیر و از 200 تا1000 میلیمتر در نوسان است. درجه حرارت منطقه از 6-  تا 32 درجه سانتی گراد و بطور متوسط از 9 تا 24 درجه سانتیگراد در نوسان می باشد. به دلیل اثرات گرمایی دریای خزر، یخبندان و ریزش برف در منطقه کم ونادر است.

جاذبه طبیعی پناهگاه حیات وحش میانکاله

جانوران

پناهگاه حیات وحش میانکاله یکی از بهترین اندوخته گاه های پرندگان آبزی در ناحیه پالئارکتیک غربی می باشد. این ذخیره گاه سرتاسر سال برای پرندگان مهم بوده واز کانون های مهم زاد آوری اگرت ها،حواصیل ،پرستو وگلاریول ها در تابستان به شمار می روند. ویکی از مکان های مهم برای زاد آوری ، مهاجرت وزمستان گذرانی پرندگان مهاجر می باشد.
· پرندگان کمیاب و در خطر انقراض میانکاله عبارت‌اند از: قوی فریادکش، پلیکان پاخاکستری، فلامینگو، اردک سرسفید، عروس‌غاز، غاز پازرد، طاووسک، چنگر و مرگونس سفید. این جانوران در فهرست ممنوعیت تجارت جهانی پرندگان در معرض خطر (CITES) قرار گرفته‌اند.
آبزیان:  میانکاله  یکی از مناطق مهم برای تخم ریزی و رشد آبزیان می باشد . خلیج گرگان،میانکاله وآب های داخلی حاشیه آن در دریای خزر زیستگاه برخی از مهمترین ماهیان تجاری مثل ماهیان خاویاری وکپور ماهیان حمایت می کنند .
پستاندارانی مثل : فک دریای خزر ، گربه وحشی ،گراز وشغال را می توان در منطقه مشاهده نمود.

جاذبه طبیعی پناهگاه حیات وحش میانکاله

گیاهان

گیاهان لویی، جگن ،علف هفت بند، دم اسب، نی ، علف شور،تمشک، سازیل، ازگیل، داغداغان، سیاه‌تلو، سپیدار و انار وحشی سواحل در این تالاب وجود دارند. همچنین شامل درخچه های انار و گیاهان علفی می باشد.

اهمیت ارتقای سطح حفاظتی:

میانکاله یکی از زیستگاههای مهم و باارزش پرندگان مهاجر آبزی و تعدادی پرندگان بومی است . این پناهگاه بازمانده تیپ اراضی مشجر ساحلی در ساحل دریای خزر است  و به علت دارا بودن موقعیت ویژه و منحصر به فرد اکولوژیکی و وجود خلیج گرگان ، یکی از ذخایر با ارزش کره مسکون لقب گرفته است و سازمان جهانی یونسکو برای این منطقه شناسنامه ویژه تهیه و مشخصات آن را به صورت کامل تشریح کرده و محلی به شمار آورده که باید برای انجام کارهای علمی و پژوهشی به دقت مورد حفاظت قرار گیرد .
اجتماعات گیاهی و جانوری این منطقه ارزش زیستگاهی ، حفاظتی و تحقیقاتی دارد ؛ ولی به دلیل نبود برنامه ریزی مناسب در منطقه و قرار گرفتن آن در خط هجوم نوسانات آب دریای خزر،  عملا ارزشهای زیستگاهی رو به کاهش گذاشته است که با برنامه ریزی اصولی توسط کارشناسان و برنامه ریزان و همچنین توسعه همکاری بین بخشهای دولتی و جامعه محلی در جهت حفاظت از تنوع زیستی می توان مشکلات موجود را  تا اندازه ای برطرف کرد.

تعارضات و تهدیدهای منطقه:

۱ – تاسیس پالایشگاه در نزدیکی پناهگاه، احداث جاده، شکار غیرمجاز و واگذاری قسمتی از جزیره آشوراده به طرح های گردشگری مهمترین تهدیدات این منطقه به شمار میرود.

۲ – تلاش برای واگذاری جزیره آشوراده برای ایجاد زیر ساخت های گردشگری

۳ – تلاش برای اجرای پروژه غیرکارشناسی احیای نسل ببر

منبع : iew،doe
نویسنده

یک نظر بنویسید