این غار، که از نوع غارهاى استلاکتیت‌ است، ‌در شرق شهر مرند قرار دارد و راه دسترسى به آن سواره‌رو مى‌باشد. دوگیجان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی درقسمت شرقی حومه شهرستان مرند واقع شده که پس از گذشتن از روستای ارد کلو و بناب جدید و زرقان به این روستا می رسیم. مابین روستای زرقان و دوگیجان کوه مرتفعی است به نام مقاطقع  که غار در این کوه واقع شده است. دهانه غار به عرض ۳/۵ متر است. غار به فاصله حدود 6 کیلو متری شرق روستا واقع شده که از دو مسیر مالرو می شود به آن رسید. ورود به غار بصورت تقریبا عمودی از سوراخی که میبایست بصورت تک تک وارد آن شد میسر است.

غار و روستای دو گیجان کجاست؟

این روستا که از جاذبه های مرند میباشد، ارتفاع آن از سطح دريا 2150 متر می باشد.چشمه آب و آبشار معروف آغ سو در فاصله تقريبی 7 کيلومتری روستا و در ارتفاع 1800 متری از سطح دريا قرار گرفته و در تمام فصول سال آب زلال و سرد آن منطقه را سيراب مي کند. اين چشمه در زير کوهی قرار داشته که در قله آن به ارتفاع 2200 متر يک غار طبيعی آهکی وجود دارد که بعلت زيبائی داخل آن بر جذابيت اين منطقه می افزايد.

غار و روستای دو گیجان کجاست؟

روستای دوگيجان ( در اصطلاح محلی دويجان ) بعلت وجود آب فراوان يک منطقه سرسبز کشاورزی و حاصلخيز می باشد.این روستای خوش آب و هوا ، کوهستانی ، دارای مردمانی خونگرم و مهمان نواز و سختکوش می باشد.مردم این روستا به شغل های دامداری ، قالیبافی و کشاورزی مشغول هستند. لباس محلی این روستا در نوع خود از نظر رنگ و اشکال پارچه کم نظیر است.

غار و روستای دو گیجان کجاست؟

آداب و رسوم روستای دوگيجان

مردم دویوجان دارای پوشش منحصر به خود است. زنان که پخت نان و دوشیدن شیر را بر عهده دارند پوششی بی‎نظیر از رنگ‎ها دارند. این پوشش هنوز ادامه دارد و از روند تخریب در امان مانده است. عکاسی در این روستا نسبت به روستاییان دیگر استان بی‎دردسر و راحت است اما، دوربین غریبه‎ای که به سوی زنان نشانه رود با مخالفت روبه ‎رو خواهد شد.

  منطقه ی تاریخی و زیبای قلعه سنگی میانه

هر ساله در این روستا آیینی با شرکت همه‎ی زنان و مردمان روستا روی می‎دهد که بنا بر آن، ظهر نوزدهم تیرماه از روستا خارج شده و دسته دسته همراه زنان و بچه‎ها به سوی «پیر» یا «سلطان سنجر» که سلطان زنجیراش می‎گویند حرکت می‎کنند. حصار این پیر از سنگ است. مردم بخشی از راه خاکی را با تراکتور و بقیه را با پای پیاده می‎پیمایند.

عصر پیش از فرو رفتن آفتاب بر بلندی کوه سلطان سنجر رسیده و در میان سنگ‎های تلنبار شده جای می‎گیرند تا پیش از بر آمدن آفتاب شاهد گوسفندانشان باشند که بر گرد پیر می‎چرخند. این نمایش برای سلامتی و پر برکت بودن دام‎هایشان خوب است. داستان‎هایی از این آیین‎ها بر سر زبان‎هاست که اعتقادشان را بر آن بیش‎تر می‎کند. اطراف «پیر» پر است از خانواده‎هایی که شب را بر سر آتش به سر می‎برند و جوانانی که بر بلندی این کوه با احساس غرور از آینده‎ی برنامه‎هاشان سخن می‎گویند. از این بلندی روستای زنوزاق، زنوز و مرند دیده می‎شود. این پیر از آنِ مردمان زنوز است که فقط در این روز از سال روستاییان دویوجان زائر آن می‎شوند.

غار و روستای دو گیجان کجاست؟

پس از گوسفند گردانی به دور «پیر» و با برآمدن آفتاب مردم به سوی منطقه‎ی «سووانالیق» بین راه روستا و پیر سرازیر میشوند. در آن جا گوسفندان دوشیده شده و گاه خرید و فروش می‎شوند. مردم چند گروه شده و هر کدام در گوشه‎ای از دره‎ی بزرگ اوتراق کرده و از مهمانان‎شان پذیرایی می‎کنند. هر گروه از خانواده‎ها سفره‎ای پیش انداخته که از «چوچَه» یا «داستانا»ی پخت خودشان و پنیر و چای چیده شده است. به راحتی می‎توان بر سر سفره‎ها نشسته و با آنان هم سخن شد. چشم انداز این دره با گوسفندان، گاوها، الاغ‎ها و اسبان‎شان خاطره‎ی به یاد ماندنی بر جای می‎گذارد.

منبع : tripyar،irandeserts
نویسنده

یک نظر بنویسید