یکی از جاذبه های تاریخی مراغه ؛ مقبره اوحدی مراغه ای است که محل دفن رکن الدین ابوالحسن مراغی مشهور به اوحدی مراغه ای، عارف و شاعر پارسی گوی نامدار دوره ایلخانی، صاحب مثنوی معروف جام جم است.

شیخ رکن الدین اوحدی مراغه ای فرزند حسین اصفهانی در حدود سال 670 ه. ق. در مراغه متولد شد. از جوانی انسانی عارف و وارسته بود و در علوم دینی و عرفانی به درجه کمال رسید. ابتدا صافی تخلص می کرد (همنام رودخانه مراغه ) ولی بعدها تخلص خود را از نام استاد و مراد خویش؛ اوحدالدین کرمانی که از بزرگترین عرفای زمان خود بود گرفت.

مقبره اوحدی مراغه‌ای ، از جاذبه های گردشگری و تاریخی مراغه

اوحدی؛ مانند اغلب شاعران عصر خود پس از گذراندن جوانی و پایان بردن تحصیلات معمولی زمان خود، از مراغه به قصد سیر و سیاحت خارج شد و مدت های مدیدی را به سیاحت گذراند. در این سیاحت ها بود که گذرش به  كرمان می افتد و از محضر شیخ اوحدالدین کرمانی بهره مند می شود.

بنا بر تحقیقات آنوبانینی وی قسمت عمده عمر را در اصفهان  گذرانده و از این رو گاهی اصفهانی نیز خوانده شده است. اثر جاویدان وی به نام “جام جم” شامل پنج هزار بیت است که در سال 733 ه. ق. آنرا به نظم کشیده است. از جمله آثار دیگر اوحدی “ده نامه” و “منطق العشاق” است که همواره مورد توجه شاهان ایلخانی بوده است .

بر دیوار شمالی و جنوبی بنا؛ نام اوحدی و تاریخ فوت (738 ه. ق.) حک شده است. در سال 1352 از سوی انجمن آثار ملی ایران، بنای جدیدی بر روی قبر مذبور احداث شده و سنگ مقبره قبلی را به موزه آرامگاه انتقال دادند.

  بازار اهر یکی از بهترین بازار های آذربایجان

وفات اوحدی در سال 738 قمری در مراغه اتفاق افتاد و آرامگاه او در باغی زیبا زیارتگاه عاشقان عرفان است.

علاوه برجام جم که مهمترین اثر اوست، اوحدی قصائد و غزلیاتی نیز سروده است. پاره ‌یی از غزل‌های اوحدی در دیوان‌حافظ وارد شده است. ملک‌الشّعرای ‌بهار چنین عقیده دارد که اوحدی‌مراغی در شیوه‌ی غزل‌سرایی کمتر از حافظ نیست.

اوحدی در سرودن جام جم به « حدیقة » سنـــایی نظر داشته است.

مقبره اوحدی مراغه‌ای ، از جاذبه های گردشگری و تاریخی مراغه

موزه مراغه در کنار مقبره اوحدی قرار دارد؛ که عنوان موزه تخصصی ایلخانی را به خود اختصاص داده است.شهر مراغه در دوره ایلخانیان مغول، مقر حکومتی و پایتخت آنان بوده است.

اشیاء موجود در این موزه شامل ظروف سفالی، سکه، کتاب، ظروف مفرغی و… مربوط به دوران اسلامی است.

منبع : qazvin.irib،tripyar،tasnimnews
نویسنده

یک نظر بنویسید