آرامگاه شیخ بهایی در مشهد داخل حرم مطهر رضوی بعد از رواق وسیع امام خمینی مزاری سنگی با پوششی شیشه ای قرار گرفته است.این مزار از جاذبه های مذهبی مشهد ، مربوط به عالم و دانشمند ایرانی بها الدین محمد بن حسین عاملی معروف به شیخ بهایی است.

آشنایی با مقبره شیخ بهایی

شیخ بهاء الدین ، محمدبن حسین عاملی معروف به شیخ بهایی دانشمند بنام دوره صفویه است.بهاءالدین محمد عاملی معروف به شیخ بهایی به سال 935 هجری قمری در بعلبک لبنان متولد شده است.ایشان در سن هفت سالگی با پدرش به ایران آمد و مدتی وزیر شاه عباس صفوی بود.در سیاست و فرهنگ ایران نقش بسیار مهمی داشت. این دانشمند تالیفات متعددی به جا گذاشته است.نسبت شیخ بهایی به حارث همدانی از صحابه معروف حضرت علی (ع) میرسد.

آشنایی با مقبره شیخ بهایی

مقبره این دانشمند بین صحن امام و آزادی ، در جایی که بیشتر محل تدریس او بوده قرار دارد. شیخ بهایی در سال 1030 هجری قمری در گذشته است.این رواق که قبل از مرگش محل تدریس او نیز بوده حدود ۱۰۲ متر مساحت داره که با آینه کاری های بسیار و کتیبه های خوشنویسی شده زیبایی تزیین شده است.کتیبه هایی روی دیوار نصب شده که تاریخ مرگ و تولد شیخ بهایی را روی آن نوشته است.

در مورد عظمت علمی این دانشمند همین بس که یونسکو سال ۲۰۰۹ میلادی را سال نجوم و شیخ بهایی نامگذاری کرده بود.اصلیت شیخ بهایی از جبل عامل شام بود. بهاء الدین محمد ده ساله بود که پدرش عزالدین حسین عاملی از بزرگان علمای شام به سمت ایران رهسپار شد و چون به قزوین رسیدند و آن شهر را مرکز دانشمندان شیعه یافتند، در آن سکونت کردند و بهاءالدین به شاگردی پدر و دیگر دانشمندان آن عصر مشغول شد.مرگ این عارف بزرگ و دانشمند را به سال 1030 و یا 1031 هجری در پایان 87 سال حیاتش ذکر کرده اند. وی در شهر اصفهان روی در نقاب خاک کشید و مریدان پیکر او را با شکوهی که شایسته شان او بود ، به مشهد بردند و در جوار حرم امام رضا (ع) به خاک سپردند.

  روستای زشک یکی از بهترین مناطق ییلاقی اطراف مشهد

از کتب و آثار بزرگ علمی و ادبی شیخ بهایی علاوه بر غزلیات و رباعیات دارای دو مثنوی بوده که یکی به نام مثنوی (نان و حلوا) و دیگری (شیر و شکر) می باشد و آثار علمی او عبارتند از : جامع عباسی، کشکول، بحرالحساب و مفتاح الفلاح و الاربعین و سایر تالیفات شیخ بهایی که بالغ بر 87 کتاب و رساله می شود که همواره کتب مورد نیاز طالبان علم و ادب بوده است.

شیخ بهایی اقداماتی نظیر تقسیم آب رودخانه زاینده رود بین محلات اصفهان و قرای مجاور رودخانه ، طرح ریزی كاریز نجف آباد كه به قنات زرین كمر معروف است، تعیین سمت قبله مسجد شاه اصفهان ، ساختن گلخن گرمابه ای مرمو در اصفهان انجام داده است. در مشهد نیز دستوری در باب ساختن دیوار صحن قدیم حضرت رضا (ع) داده به این نحو كه در هر فصلی موقع ظهر آفتاب به بن دیوار می رسیده است. حجره های مدرسه مجاور صحن با نظر شیخ چنان بنا شده بود كه هر حجره روبروی ستاره ای واقع میشد. تمام زندگی این دانشمند عصر صفویه در تالیف ، تدریس ، سیاست ، قضاوت و سیرو سیاحت گذشت.

منبع : tripyar،mizanonline
نویسنده

یک نظر بنویسید