با فرا رسیدن فصل تابستان و افزایش دمای هوا در بیشتر شهرهای ایران، بسیاری از علاقهمندان به سفر و طبیعتگردی به دنبال مقاصدی خنک، خوش آبوهوا و سرسبز هستند تا برای چند روزی هم که شده از هیاهو و گرمای طاقتفرسای شهرها فاصله بگیرند. ایران پهناور با داشتن اقلیمهای متنوع، ییلاقهای شگفتانگیزی را در دل خود جای داده است که حتی در گرمترین روزهای مردادماه نیز هوایی بهاری، مطبوع و خنک دارند. در این مقاله از بخش راهنمای سفر، قصد داریم به معرفی بهترین روستاهای ییلاقی ایران در تابستان بپردازیم؛ روستاهایی که با طبیعت بکر، اقیانوسهای ابر بینظیر و معماریهای خاص خود، بهترین پناهگاه برای سفرهای تابستانی به شمار میروند.
۱. ییلاق اولسبلنگاه؛ بهشت مهآلود ماسال در استان گیلان
بدون شک یکی از رویاییترین و معروفترین ییلاقات شمال ایران، روستای اولسبلنگاه ماسال است. این ییلاق شگفتانگیز در ارتفاع حدود ۱۴۸۹ متری از سطح دریا قرار دارد و به دلیل کلبههای چوبی سنتی، مراتع سرسبز و اسبهای وحشی که در دشتهای آن میدوند، شهرت جهانی پیدا کرده است. یکی از زیباترین پدیدههایی که در اولسبلنگاه تجربه خواهید کرد، پدیده اقیانوس ابر است که در ساعات اولیه صبح یا پس از بارش باران، دشت را در آغوش میکشد.
در اولسبلنگاه خبری از هتلهای لوکس و ساختمانهای سیمانی نیست؛ ساختوساز در این منطقه تنها با مصالح چوبی مجاز است تا بافت سنتی آن حفظ شود. اگر دوست دارید شب را در یک کلبه چوبی گرم با صدای نمنم باران سپری کنید و صبح با صدای آواز پرندگان و تماشای دریای مه از خواب بیدار شوید، اولسبلنگاه بهترین انتخاب برای سفر تابستانی شماست.
۲. ییلاق دشت النزه؛ بکرترین دشت گیلان در ارتفاعات تالش
اگر به دنبال فضایی بکرتر و خلوتتر از اولسبلنگاه هستید، باید راهی دشت النزه ماسال شوید. این دشت وسیع و سرسبز که در میان کوههای سر به فلک کشیده تالش محصور شده است، یکی از زیباترین ییلاقات گیلان به شمار میرود. درختان کهنسال افرا و بلوط، چشمههای آب شیرین روان و گلههای اسبهای وحشی که آزادانه در دشت میچرند، تصویری شبیه به کارتپستالها را خلق کردهاند.
در انتهای دشت النزه، بقعه امامزاده ابراهیم قرار دارد که بنایی چوبی و بسیار ساده است و در کنار آن درخت گلابی کهنسالی با قدمت چندصدساله خودنمایی میکند. آرامش و سکوت مطلق النزه در کنار هوای خنک و مطبوع آن، خستگی ماهها کار و هیاهوی شهری را از تن شما بیرون خواهد کرد.
۳. دشت هویج افجه؛ ییلاق خنک پایتختنشینان در لواسان
برای ساکنان تهران که زمان زیادی برای سفرهای طولانی ندارند، دشت هویج افجه بهترین گزینه برای یک سفر یکروزه تابستانی است. این دشت زیبا که در ارتفاع ۲۴۰۰ متری از سطح دریا و در جوار روستای تاریخی افجه لواسان قرار دارد، در گذشتههای دور محل کشت هویج بوده است، هرچند امروز اثری از هویج در آن دیده نمیشود. عبور از میان باغهای گیلاس و آلبالوی روستای افجه و صعود به سمت دشت، مسیری بسیار جذاب و خنک را در پیش روی شما میگذارد.
دشت هویج با داشتن چشمههای آب سرد و مناظر کوهستانی شگفتانگیز، مقصدی عالی برای کمپینگ، پیادهروی و کوهنوردی است. از این دشت میتوان به قلههای معروفی چون ریزان، پرسون و آتشکوه صعود کرد. هوای خنک و دلپذیر دشت هویج در دل تابستان، پناهگاهی بینظیر برای فرار از آلودگی و گرمای تهران است.
۴. ییلاق فیلبند؛ اقیانوس ابر در بام شرقی مازندران
نمیتوان از ییلاقات تابستانی صحبت کرد و نامی از فیلبند نبرد. ییلاق فیلبند مازندران به عنوان مرتفعترین روستای ییلاقی در شرق مازندران شناخته میشود که در ارتفاعی نزدیک به ۲۳۰۰ متر از سطح دریا قرار دارد. فیلبند به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص خود، در بیشتر روزهای سال ابری است و شما میتوانید از بالای کوهستان به تماشای اقیانوس بیکران ابرها بنشینید که در زیر پای شما در حرکت هستند.
سفر به فیلبند در تابستان یعنی تجربه چهار فصل در یک روز؛ صبح ممکن است با آفتابی ملایم بیدار شوید، ظهر بارانی تند ببارد، عصر مهای غلیظ همه جا را بپوشاند و شب نیاز به روشن کردن بخاری یا پوشیدن لباسهای زمستانی داشته باشید. این تنوع آبوهوایی شگفتانگیز، فیلبند را به یکی از محبوبترین مقاصد تابستانی ایران تبدیل کرده است.
۵. روستای مازیچال؛ ضیافت ابر و جنگلهای بلوط در کلاردشت
یکی دیگر از جواهرات پنهان مازندران، دهکده رویایی مازیچال در نزدیکی کلاردشت است. نام مازیچال از دو واژه «مازی» به معنای درخت بلوط و «چال» به معنای گودال گرفته شده است که به گودالهای پر از درختان بلوط در این منطقه اشاره دارد. مازیچال منطقهای ییلاقی و فاقد برق و آب لولهکشی شهری است که همین امر باعث شده بافت بکر و طبیعی آن به خوبی حفظ شود.
در این دهکده زیبا، شما در بالای ابرها ایستادهاید و چشمانداز بینظیری از جنگلهای هیرکانی و دریای خزر در دوردستها خواهید داشت. پیادهروی در میان مه غلیظ، شنیدن صدای زنگوله گوسفندان در دشت و برپایی کمپ در زیر آسمان پرستاره شب، از تجربههای فراموشنشدنی سفر به مازیچال در فصل تابستان است.
۶. روستای صخرهای کندوان؛ معماری شگفتانگیز در دل صخرههای سهند
اگر علاوه بر طبیعت بکر، علاقهمند به دیدن جاذبههای تاریخی و معماریهای عجیب هستید، دهکده جهانی کندوان در آذربایجان شرقی مقصدی بینظیر برای شماست. کندوان یکی از سه روستای صخرهای جهان است که هنوز زندگی در آن جریان دارد. خانههای این روستا که به آنها «کران» میگویند، در اثر فعلوانفعالات آتشفشانی کوه سهند و در دل صخرههای مخروطیشکل کنده شدهاند.
به دلیل ساختار خاص سنگی، دمای داخل این خانهها در تابستان بسیار خنک و مطبوع و در زمستان گرم است. آب معدنی گوارای کندوان که از دل کوه جاری میشود نیز یکی دیگر از جاذبههای این روستاست که خواص درمانی فراوانی دارد. سفر به کندوان در تابستان با هوای سرد کوهستانی و معماری شگفتانگیزش، تجربهای کاملاً متمایز را برای شما رقم میزند.
۷. روستای اورامانات تخت؛ هزارماسوله سنگی در دل کوههای کردستان
منطقه اورامانات در غرب کشور، بهشت گمشدهای است که به تازگی در فهرست میراث جهانی یونسکو نیز به ثبت رسیده است. روستای اورامانات تخت با معماری پلکانی سنگی و بینظیر خود، یکی از زیباترین روستاهای ییلاقی ایران است. در این روستا، حیاط هر خانه پشتبام خانه دیگری است و تمام خانهها بدون استفاده از ملات و به روش «خشکچین» ساخته شدهاند.
اورامانات در دل درهای عمیق قرار گرفته و کوههای مرتفع اطراف آن، آبوهوایی بسیار خنک و بهاری را در فصل تابستان برای آن به ارمغان میآورند. فرهنگ اصیل کردی، لباسهای محلی رنگارنگ، موسیقی سنتی و آیینهای باستانی مانند مراسم پیر شالیار، از دیگر جذابیتهایی هستند که در سفر به اورامانات با آنها روبرو خواهید شد. برای اقامت در این منطقه میتوانید از اقامتگاههای بومگردی کردستان استفاده کنید تا تجربه زندگی بومی را لمس کنید.
۸. ییلاق اوپرت؛ دیوار ابری مرز سمنان و مازندران
اگر میخواهید یکی از عجیبترین و خیرهکنندهترین پدیدههای طبیعی ایران را ببینید، باید راهی ییلاق اوپرت شوید. اوپرت منطقهای ییلاقی در مرز بین استان سمنان و مازندران است. در این منطقه، دیوارهای بلند از کوهها قرار دارد که مانع عبور ابرهای بارانزا و مرطوب شمال به سمت کویر سمنان میشود. این پدیده باعث شکلگیری یک «دیوار ابری» شگفتانگیز میشود؛ به طوری که یک سمت کوه سرسبز و پوشیده از جنگل و سمت دیگر خشک و کویری است.
اوپرت در دل تابستان هوایی بسیار سرد و خنک دارد و شبها بدون کیسه خواب و لباس گرم مناسب نمیتوان در آن دوام آورد. دشتهای سرسبز، چشمههای خروشان و گلههای اسبهای آزاد، اوپرت را به بهشتی بینظیر برای طبیعتگردان حرفهای تبدیل کرده است.
نتیجهگیری و نکات مهم برای سفر به ییلاقات در تابستان
سفر به روستاهای ییلاقی ایران در تابستان، فرصتی بینظیر برای آشتی با طبیعت و لذت بردن از هوای پاک و خنک است. با این حال، به یاد داشته باشید که این مناطق اغلب فاقد امکانات رفاهی کامل شهری هستند. بنابراین، همراه داشتن لباس گرم (حتی در مردادماه)، کفش مناسب پیادهروی، کیسه خواب، چراغ قوه و جعبه کمکهای اولیه ضروری است.
همچنین، حفظ بافت سنتی روستاها و آسیب نرساندن به طبیعت بکر این مناطق از وظایف اصلی هر گردشگر است. زبالههای خود را در طبیعت رها نکنید و با خرید از محصولات محلی روستاییان، به رونق اقتصادی این مناطق کمک کنید. امیدواریم از سفر تابستانی خود به این ییلاقهای شگفتانگیز لذت ببرید!
