در دل جنگلهای کهن بخش چهاردانگه ساری، جایی که جاده باریک میان درختان سر به فلک کشیده گم میشود، دریاچهای کوچک اما رازآلود نشسته است؛ دریاچه چورت که اهالی مازندران آن را با نام باستانیاش، دریاچه میانشه نیز میشناسند. وسعت این دریاچه تنها حدود ۲٫۵ هکتار است، اما پدیدهای که دست طبیعت با یک زمینلرزه از آن ساخته امروز به یکی از عجیبترین جاذبههای شمال ایران تبدیل شده است؛ جایی که تنههای خشک درختان از دل آب بیرون زدهاند و منظرهای شبیه به هیچ دریاچه دیگری در ایران خلق کردهاند.

زلزلهای که دریاچهای متولد کرد
پیدایش چورت به قرن پیش بازمیگردد. در سال ۱۳۱۸ خورشیدی، زمینلرزهای در این ارتفاعات رخ داد و به دنبال آن رانش زمین مسیر آب چشمهای که در کنار دره جاری بود را مسدود کرد. آب پشت این مسدود طبیعی جمع شد و تدریجاً دریاچهای بیضی شکل در شکاف درهای با شیب تند شکل گرفت. از همان سالهای نخست، درختانی که پیش از آن در این محل میروییدند در آب غرق شدند و خشک شدند، اما چوبهایشان در آب سرد و کمعمق ماندگار شدند. نکته جالب اینجاست که هر وقت سطح آب در فصل کمآبی پایین میآید، این تنههای خشک دوباره از دل آب سر بر میآورند و منظرهای عجیب و ترسناک — و در عین حال بینهایت زیبا — میسازند. برخی گردشگران این دریاچه را خواهرخوانده دریاچه ارواح نوشهر میدانند؛ هر دو دریاچهای مهگرفته و رازآلود در دل جنگلهای مازندران که رازشان را مدیون آب و خاموشی درختان هستند.

چورت در یک نگاه؛ ارتفاع، وسعت و ماهیهای محلی
دریاچه چورت در فاصله حدود ۱۰ کیلومتری روستای چورت و در مسیر ساری به کیاسر قرار دارد؛ یعنی تقریباً ۵۰ کیلومتری جنوب ساری و در ارتفاع ۱۰۳۴ متری از سطح دریا. ژرفای دریاچه برخلاف وسعت کوچکش چندان کم نیست و با توجه به بارشهای فصلی تغییر میکند. آب دریاچه از چشمهای در کرانه آن تغذیه میشود و ماهیهایی که در آن شنا میکنند را اهالی روستا در سالهای گذشته رها کردهاند. مسیر دسترسی به چورت از دل جنگلهای هیرکانی میگذرد؛ جنگلهایی با قدمت میلیون سال که خود بهتنهایی ارزش سفر دارند. اگر حین سفر سری هم به چشمههای باداب سورت بزنید — که تنها حدود ۸۰ کیلومتر با چورت فاصله دارد — سفری یکروزه به دو شاهکار طبیعی مازندران خواهید داشت.

مسیر دسترسی، بهترین فصل و نکات بازدید
برای رسیدن به دریاچه چورت ابتدا باید خود را به ساری برسانید و سپس وارد جاده ساری به کیاسر شوید. بعد از طی حدود ۵۰ کیلومتر، تابلوهای روستای چورت شما را به جاده فرعی راهنمایی میکنند؛ جادهای خوشمنظره که در نهایت به کرانه دریاچه منتهی میشود. فاصله تهران تا چورت نیز حدود ۳۵۰ کیلومتر است و میتواند یک مقصد عالی برای سفرهای چندروزه شمال باشد. بهترین زمان بازدید، فصل بهار و پاییز است؛ بهار آب دریاچه در بالاترین سطح است و پاییز با افول آب، تنههای خشک درختان بیشتری خودنمایی میکنند. اگر عاشق جنگلنوردی هستید، ترکیب این سفر با آبشار گزو سوادکوه یا اقامت در ابرهای مازیچال میتواند یک برنامه کامل طبیعتگردی در مازندران بسازد. به یاد داشته باشید امکانات رفاهی در کنار دریاچه بسیار محدود است؛ آب آشامیدنی، تنقلات و کفش مناسب پیادهروی را حتماً همراه داشته باشید و مثل هر طبیعت بکر دیگری، زبالهتان را با خود ببرید تا این دریاچه خاموش برای نسلهای بعد هم زنده بماند.















