الوان شهر و بخشی است در استان خوزستان. این شهر در شهرستان شوش قرار دارد. این شهر در سال ۱۳۷۴ با تأسیس شهرداری تبدیل به شهر شد. شهر الوان جمعیتی بالغ بر ۸۰۰۰۰ نفر دارد. گویش و زبان محلی ساکنان آن زبان عربی می‌باشد که اکثراً در زمینه‌های حمل و نقل، کشاورزی و دامداری فعالیت می‌نمایند.

موقعیت جغرافیایی الوان

شهر الوان درمسير جاده ترانزيتی اهواز-انديمشك و در فاصله 75 كيلومتری اهواز مركز استان و 35 كيلومتری مركز شهرستان شوش واقع گرديده است كه درسطحی معادل 185 هكتار گسترده و در ارتفاع 41 متری از سطح دريا قراردارد.كه دارای آب و هوای معتدل در زمستان و گرم و خشك در تابستان می باشد اين شهر از جنوب به رودخانه كرخه ،و از شرق به اهواز و از غرب به شهرستان شوش دانيال(ع) و از شمال به زمين های اراضی پلاك 63 بخش 8- اهوازمحدودشده است .شهر الوان با جمعیتی حدود 7000نفر كه سابقه شهرنشينی آن به تاسيس شهرداری و انجام خدمات شهری به سال 1376 برمی گردد گويش و زبان محلی اكثر ساكنان آن زبان عربی می باشد كه اكثراً در زمينه های حمل ونقل ،كشاورزی و دامداری فعاليت می نمايند و با توجه به موقعیت جغرافیایی آن همه ساله شاهد حضور گسترده مسافران نوروزی و همچنین کاروانهای راهیان نور که از مناطق عملیاتی غرب کرخه بازدید می نمایند هستیم .شهرداری الوان هم با وجود امکانات کم همه ساله تمام سعی و تلاش خود را در جهت رفاه حال همشهریان و مسافران عزیز بکار گرفته است.

منطقه شکار ممنوع ام الدبس

منطقه ام الدبس در اطراف جاده بستان به شهر الوان ( عبدالخان ) ، حد فاصل مزارع کشاورزی شمال رودخانه کرخه بستان و جنوب کوههای میشداغ قرار گرفته است .این منطقه از شرق به تپه ماهورهای چزابه در نزیکی مرز عراق منتهی می شود . فاصله زمینی جنوبی ترین نقطه منطقه تا شهر بستان ، تقریباً 5 کیلومتر و تا شهر سوسنگر 40 کیلومتر می باشد ( فاصله هوایی تا رودخانه بستان 3000 متر است ) .

  پل طبیعت کیانپارس از جاذبه های اهواز

جاذبه های دیدنی شهرستان الوان

وسعت

وسعت منطقه در حدود 000/105 هکتار است که شامل تپه های شنی فعال و متحرک و تپه ماهورهای شنی تثبیت شده است .25000 هکتار از این وسعت ، بوسیله طرح های تثبیت شنهای روان اداره منابع طبیعی دشت آزادگان ، مالچ پاشی ، درختکاری و تثبیت شده است . از این مقدار 15000 هکتار قرق است . ( طرح تثبیت شنهای روان از سال 64 شروع شده و 15000 هکتار از مساحت طرح ، 12 ماه از سال در قرق قرار دارد ) .

منابع آب

در منطقه ام الدبس ، هیچ چشمه ای وجود ندارد جانوران منطقه از آبگیرهای کوچکی که در نقاط پست تر وگود زمین ، 12ماه سال آب دارند ، استفاده می کنند .

پوشش گیاهی

تاقبل از اجرای طرح های تثبیت شنهای روان ، پوشش گیاهی قابل توجهی وجود نداشت . با شروع این طرح ها اداره منابع طبیعی اقدام به کاشت درختان ودرختچه های مقاومی مانند کهور پاکستانی ، استبرق ، پانی کوم ، آکاسیا ویکتوریا ، گزشاهی و اسکنبیل نموده است . دراین مدت گیاهان خود رویی مانند  پنی زی توم نیز رشد نموده اند .

جانوران 

دراین منقطه ، پستاندارانی مانند روباه ، کفتار ، شغال ، گرگ ، گراز ، آهو و انواع جوندگان زندگی  می کنند (مهدی  شریفی . 1386. معرفی اجمالی منطقه ام الدبس . گزارش منتشر نشده ، اداره حفاظت محیط زیست دشت آزادگان) .

منبع : wikipedia،alvan-shahrdari،irandeserts
نویسنده

یک نظر بنویسید